Kod Ljubinja dike Hercegove
Bancici se jedno selo zove
Kroz to selo prije mnogo ljeta
hodala je Srpska noga sveta
Gdje je kamen, gdje je taj krs ljuti
Svetog Savu nanijeli puti
Da odmori Sveti Savo zasta’
i on nadje hladovinu hrasta
A kada se svetac odmorio
zeleni hrast je blagoslovio
Kad si mene hladom odmorio
dabogda ti vjecno zelen bio
Otkad tako rece Savo Sveti
zeleni se i zimi i ljeti